من ترجیح میدهم به هر کمیت اندازهگیری شده به عنوان یک متریک اشاره کنم، مطابق با تعاریفی که می توانید در وب پیدا کنید. این امر نقطه جمع آوری را یک سروری از معیارها میسازد. صرف نظر از قابلیت، کارکرد اصلی، جمع آوری معیارها است. آنچه در مورد معیارها مهم است آنست که تعداد زیادی از آنها برای مدیریت وجود خواهد داشت. این به خودی خود مشکلی نیست، اما همانطوریکه در تصویر زیر میبینید، با نزدیک شدن به بخشهای داخلی برنامه یا سرویس، تعداد معیارها به طور قابل توجهی افزایش می یابد.
متریکها میتوانند هر نوع داده ای را نشان دهند. به طور کلی، سه نوع متریک اصلی وجود دارد: تعدادها، زمانهای پاسخ و نرخهای فراخوانی. معیارها با نرخهای متفاوتی از زمان واقعی گرفته (هر فراخوانی)، تا فواصل زمانی 15 دقیقه ای اندازهگیری میشوند. فرکانس اندازه گیری واقعی به نوع نقطه اندازه گیری مورد استفاده بستگی دارد. برخی از نقاط اندازه گیری با ترکیبی از فرکانس های اندازه گیری عمل میکنند. به عنوان مثال، یک logfile میتواند هر تراکنش پردازش شده را در زمان واقعی ضبط کند، اما عامل ورود به سیستم (logging agent) ممکن است فقط هر 10 دقیقه یک بار ورودیهای گزارش جدید را پردازش کند. در سیستم دیگری، گزارش ممکن است تا بعد از ساعات کاری پردازش نشود. هر دو عامل گزارش میتوانند معیارهایی را به APM کمک کنند، اما فرکانسهای اندازهگیری بسیار متفاوتی خواهند داشت.
تعداد معیارهایی که می توانید انتظار داشته باشید، با عبور از پشته 1 که در تصویر زیر نشان داده شده است، متفاوت است. دید در پشته مانیتورینگ، که معیار دیگری از قابلیت مدیریت است، با تعداد معیارهایی که ممکن است در دسترس باشد، نسبت مستقیم دارد.

برای مدیریت این سطح جدید از معیارها و ارائه قابلیتهای بیشتر با عوامل و دستگاههای کنسول، 1های مانیتورینگ همانند برنامههایی که وظیفه نظارت بر آن را داشتند، تکامل یافتند: از معماریهای 2 لایه به 3 لایه تا n لایه.
شرکت مهندس پیشگان آزمون افزار یاس، خدمات زیر را در حوزه تست نرم افزار ارائه می دهد:
برچسب:
نویسنده: الینا زارعیان